reattach
November - December 2024
In september 2024 kwam ik in contact met Sieto Reitsma, een ergotherapeut die veel werkt met mensen met stress en burn-out klachten. Wat ik mij afvroeg was hoe ergotherapie hier een positieve bijdrage zou kunnen leveren. Ik heb tenslotte dezelfde opleiding gehad, 10 jaar lang ergotherapie gepioneerd in Kazachstan en was zoekende wat ik allicht met dit beroep in Nederland wil. Mijn eigen ervaring van seksueel misbruik en de immer groeiende groep mensen die uitvalt op werk, het intrigeerde mij.
We raakten aan de praat over allerlei onderwerpen en op een dag in september spraken we af in Haren, waar hij toen nog praktijk hield. Het klikte goed en hij gaf ook meer uitleg over ReAttach, een nieuwe lichaamsgerichte therapievorm waar hij erg enthousiast over was. Of ik ook een proef sessie wilde? Het was in dat eerste gesprek wat kort dag maar een paar weken later was ik opnieuw bij hem en deden we een sessie.
We hadden een kort gesprek over wat ik verder wilde en daarna mocht ik mijn handen op tafel leggen en ging hij ‘trommelen’. Zachtjes met de vingers tappen op de bovenkant van mijn handen. Eenzelfde ervaring kreeg ik als bij Wilko, in de sessies die ik bij hem had in de lichaamsgerichte therapie. Deze was heerlijk mild, heel goed te hebben en de afwisseling tussen snel tappen en de zachte druk gaven een helder hoofd om na te denken en een prettig gevoel.
Verder pratende vertelde Sieto over mensen die hij nu mag helpen een stuk zelfregulatie te vinden. De ervaringen waren positief en maakten een verschil in het dagelijks leven. Eenmaal terug ben ik verder gaan lezen op de ReAttach Academy en uiteindelijk besloot ik, in aanloop ook naar de mogelijke opening van mijn eigen praktijk, de cursus Practicioner te gaan doen.
Eerst was er een flink theorie gedeelte waarin ik nogmaals flink kon bijleren over regulatie, het zenuwstelsel, hechting, arousal, executief functioneren en nog meer. Heel veel van de informatie had ik ook al in allerlei andere boeken over trauma en gerelateerde onderwerpen gelezen. Toch was het mooi dit opnieuw in een bepaald raamwerk te plaatsen. Vooral omdat ReAttach hoop biedt dat er herstel en vernieuwing mogelijk is. Het valideert het verleden, gebreken, pijn of trauma en wat daar heeft plaatsgevonden maar gaat uit van het principe dat onder optimale omstandigheden, er geleerd kan worden en herstel plaats kan vinden.
Net zoals ik bij Wilko onder goede begeleiding mijn veiligheid mocht leren, biedt ReAttach de mogelijkheid om veiligheid in het dagelijks leven te brengen. Het begon te voelen als een kers op de taart, of een soort uiteindelijke wrap-up van al het diepe verwerkingswerk van de afgelopen jaren.
Uiteindelijk had ik drie praktijkdagen met drie andere therapeuten, één daarvan de trainer. Een fijne kleine groep waar we zelf aan de slag gingen met ‘trommelen’ en het script. Het mooie is dat er een duidelijke structuur is voor de therapeut waarin je werkt. Deze is gestoeld op jarenlang onderzoek en is ook blijvend aan onderzoek onderhevig. Er is een afwisseling tussen snel ‘trommelen’, hiermee wek je spanning op en de vingers laten rusten waardoor er rust ontstaat. Vervolgens is er een prachtige leidraad om het dagelijks leven mee te verbeteren.
In de dagen en weken na deze training mocht ik een vijftal zelf-sessies toepassen en ook bij vijf andere mensen deze sessies doen.
Ten eerste over die zelf-sessies, dat was eigenlijk heel leuk! Mezelf laten nadenken over wat ik wil, waarom voel ik mij onzeker? Waar komt dat vandaan? Een aantal vragen opschrijven van tevoren en dan een sessie doen. Ik kwam vaak tot nieuwe inzichten of was toch weer prima tevreden met mezelf. Heerlijk.
Na een aantal sessies kan je namelijk ook de WARA aanleren. Dit is een snelle manier om het principe toe te passen. Ik gebruikte het met regelmaat als ik begon te dissociëren of stress ervaarde. Allicht door een gesprek of iets dat gebeurde en mij van mijn stuk bracht. Met de WARA kon ik ankeren, terug naar mijn eigen veiligheid en vervolgens met zelfvertrouwen weer verder. Het kost maar een minuutje of twee en ik deed het soms op wandelingen, achter een bureau alleen of zelfs op het toilet. 😉
Ten tweede mocht ik met andere mensen bezig ReAttach uit te proberen en dat is zo gaaf. Het is bijzonder als mensen toch hele persoonlijke zaken met je delen. Regelmatig mocht ik horen: “Ik was niet van plan dit te vertellen maar ik voel me vertrouwd .” Een mooier compliment kan je toch niet krijgen. Om daarna in een sessie iemand zelf keuzes te zien maken en de eigenheid te versterken.
ReAttach heeft mij echt geholpen om zelf sterker te worden, op een heel intuïtief vlak. Voor mij kwam dit aan het einde van mijn verwerkingsreis. Ik vraag me wel eens af hoe het zou zijn als ik dit eerder had gehad. Was ik dan soms minder gaan dissociëren of tijd kwijt met de eindeloze gedachtenspinsels?
Tegelijk, het geeft niet, ik gun een ieder deze methode, of je nu aan het begin van een verwerking staat of al een hele reis hebt gemaakt. Of allicht geen intense traumaverwerking hoeft te doen maar wel stress en druk ervaart in het dagelijks leven. Wie van ons heeft dit soms niet?
En dan is dit zo’n cadeau aan jezelf en een ander. Als je weer uit kan gaan van je eigen kracht en dat het goed is jezelf te zijn. Dat is goed voor jezelf en jouw omgeving. Met alles wat jou uniek maakt. Zwakke en sterke plekken, kwetsbaarheden maar ook kracht en mogelijkheden.
Mocht je benieuwd zijn naar ReAttach, laat het gerust mij weten bij TANAT ergotherapie of kijk waar je een bevoegde (ergo)therapeut kan vinden. En mocht je dat willen, laat in een reactie weten hoe het was.